Nog 17 dagen te gaan...
De mensen vragen wel eens: En, al goed aan het trainen? Echt trainen doe ik eigenlijk niet. Een paar weken terug wel eens naar de kust gefietst en terug, maar dat is natuurlijk allemaal vlak.Dus ik wilde me wel eens testen in het klimmen. Maandag ben ik dan vertrokken naar de Ardennen. De trein naar Verviers genomen. Ik ben een fan van het openbaar vervoer, maar mijn geloof in de NMBS werd toch zwaar op de proef gesteld. De trein die ik in Kapellen wilde nemen naar Brussel was geannuleerd. Kortom, i.p.v. om 12h30 in Verviers aan te komen, was het 14h00.
Geen probleem, ik moest maar 55 km naar St. Vith. Waar ik geen erg in had was dat de eerste 22 km recht naar Botrange ging, dus 22 km klimmen. Maar hier was ik voor gekomen hè. Om 17h30 toch in de jeugdherberg aangekomen.
`s Anderendaags de Ourtalroute gefietst, toch een groot stuk ervan, om dan af te buigen naar Malmedy. Het was fris maar prachtig om te fietsen. En hoe prachtiger, hoe zwaarder. Meermaals naar mijn kleinste versnelling moeten gaan, maar om 17h00 toch weer in de JHB van Malmedy aangekomen, na juist 100 km . Douchen, Duvel en dineren en ik was weer als nieuw.
Woensdag weer een route uitgezocht met enkele hellingen uit LBL er in. Mogelijk nog iets zwaarder dan de dag ervoor. Om 16h30, na weer 100 km, zat ik op een terras in Malmedy met ne lekkere Chouff. Na het eten heb ik in de JHB nog enkele bio-biertjes gedronken (type Trippel) , en was het nu daarvan of van al die hellingen, maar toen ik vanmorgen naar Eupen reed, om de trein terug te nemen, voelde ik toch dat het welletjes geweest was. Misschien in Toulouse toch maar iets rustiger beginnen.
Maar ik weet nu tenminste: IK BEN ER KLAAR VOOR.
