122,24 km
Opgestaan met een stralende hemel, tentje wel helemaal nat van de condens. Enkel een kop koffie, korte broek aan en om 9h30 op weg. Tot Pau moest ik maar 1 weg volgen (D 943), wel een gele, maar dat viel goed mee, iedere minuut ongeveer 1 auto. In Marciac gestopt voor een croissant, chocobroodje en koffie. Op de Grand Place (mooi trouwens) en in het zonnetje, van profiteren zeker... Tot in Pau een heel mooie rit, stilaan kreeg ik ook mijn grote vrienden , de Pyreneeen in zicht. Liggen nog vol sneeuw. Toen ik om 14h45 Pau binnen reed was het 19°. Wou hier overnachten, maar het was nog vroeg, de zon scheen en ik voelde me goed. Even de stad bekeken, mooier dan Toulouse, en om 15h45 besloten om door te rijden naar Oloron (maar 30 km). Ik had een witte en een gele weg gezien. De witte liep evenwijdig met de RN. Maar een fout gemaakt zeker, en ik z at daarop...druk. Ik kon er ook niet meer af, dus trappen maar. Vlak of bergaf valt het nogal mee, maar bergop (en dat is er meer dan bergaf) snorren ze voorbij. Vooral de camions (of zijn het vrachtwagens, Seth) zijn dan wel hinderlijk, ze gaan wel zo links mogelijk.
Even tussendoor: op de rustige wegen nogal wat wielertoeristen tegengekomen en weet je wat het verschil is tussen Belgische en Franse. De Franse groeten je, allemaal.
Terug naar die RN: De kilometers begonnen ook te wegen en ik moest sneller en sneller naar mijn kleinste versnelling. Heb verschillende keren aan Juliette moeten denken om boven te geraken. En dan moet het echte werk nog komen???
Enfin, van dat doorrijden naar Oloron had ik niet alleen spijt omwille van de route, maar halfweg begon het ook weer te regenen. Toch om 17h30 in Oloron geraakt en eerst naar het Toerismebureau voor evt; een andere oplossing dan kamperen. Dat was er, een soort refuge, maar niemand thuis, dus dan maar naar de camping. Eventjes droog om het tentje op te zetten, douchen en dan naar 't stadje om te eten (30 min. stappen). Zo zit ik nu in de enige echte Italiaan van Oloron. Het is de eerste keer dat ik uit eten ga, dus laat me maar eens gaan. IK HEB HET VERDIEND.
Groetjes uit Oloron St. Marie
Opgestaan met een stralende hemel, tentje wel helemaal nat van de condens. Enkel een kop koffie, korte broek aan en om 9h30 op weg. Tot Pau moest ik maar 1 weg volgen (D 943), wel een gele, maar dat viel goed mee, iedere minuut ongeveer 1 auto. In Marciac gestopt voor een croissant, chocobroodje en koffie. Op de Grand Place (mooi trouwens) en in het zonnetje, van profiteren zeker... Tot in Pau een heel mooie rit, stilaan kreeg ik ook mijn grote vrienden , de Pyreneeen in zicht. Liggen nog vol sneeuw. Toen ik om 14h45 Pau binnen reed was het 19°. Wou hier overnachten, maar het was nog vroeg, de zon scheen en ik voelde me goed. Even de stad bekeken, mooier dan Toulouse, en om 15h45 besloten om door te rijden naar Oloron (maar 30 km). Ik had een witte en een gele weg gezien. De witte liep evenwijdig met de RN. Maar een fout gemaakt zeker, en ik z at daarop...druk. Ik kon er ook niet meer af, dus trappen maar. Vlak of bergaf valt het nogal mee, maar bergop (en dat is er meer dan bergaf) snorren ze voorbij. Vooral de camions (of zijn het vrachtwagens, Seth) zijn dan wel hinderlijk, ze gaan wel zo links mogelijk.
Even tussendoor: op de rustige wegen nogal wat wielertoeristen tegengekomen en weet je wat het verschil is tussen Belgische en Franse. De Franse groeten je, allemaal.
Terug naar die RN: De kilometers begonnen ook te wegen en ik moest sneller en sneller naar mijn kleinste versnelling. Heb verschillende keren aan Juliette moeten denken om boven te geraken. En dan moet het echte werk nog komen???
Enfin, van dat doorrijden naar Oloron had ik niet alleen spijt omwille van de route, maar halfweg begon het ook weer te regenen. Toch om 17h30 in Oloron geraakt en eerst naar het Toerismebureau voor evt; een andere oplossing dan kamperen. Dat was er, een soort refuge, maar niemand thuis, dus dan maar naar de camping. Eventjes droog om het tentje op te zetten, douchen en dan naar 't stadje om te eten (30 min. stappen). Zo zit ik nu in de enige echte Italiaan van Oloron. Het is de eerste keer dat ik uit eten ga, dus laat me maar eens gaan. IK HEB HET VERDIEND.
Groetjes uit Oloron St. Marie
Succes! Ik volg met belangstelling je tocht...chapeau.
BeantwoordenVerwijderenVeerle (verpleegkundige op afdeling waar Juliette lag)
Amai, Marc we bewonderen je voor je inzet en je volharding zo in je eentje!
BeantwoordenVerwijderenMaak er verder nog een fijne tocht van en geniet ervan!
Pierre en Lydia
chique Marc, het weer zit precies niet mee... maar dat keert wel weer0 Zolang de benen maar volgen :-) Succes nog!
BeantwoordenVerwijderengr roxanne, sven, aerion en maysa
Hey Marc, eindelijk is het gelukt.We volgde wel maar konden niet reageren.Maar zie voor alles is er een oplossing.
BeantwoordenVerwijderenSucces en nog eens bedankt.En geniet ervan hé
Groetjes Eddy en Rita en knuffel Juliette
Wegblijven van de routes nationales, dat is de boodschap! Een immens verschil tussen de meer landelijke weggetjes en de RN! Dat probleem zal je alvast niet meer hebben eenmaal als je de "groene route van de middellandse zee" volgt: die houdt je ver weg van zulke verkeersaders. Gisteren op de gezinsdag Ans en Tim gezien, iedereen spreekt hier over je en je "tegenslag" (lees: het weer). Hopelijk raak je "hoog en droog" de Pyreneeën over en is het warm want met stramme botten de bergen over trekken, dat was iets voor Hannibal, en dat is toch al lang geleden.
BeantwoordenVerwijderenIk zie hier in het boekje van de Santiagoroute dat je morgen (of is het vandaag?) een hoogteverschil moet overbruggen van 250 meter naar 1650, en dat op een afstand van 50 kilometer. Dat is toch wel héél pittig, langs St. Jean de Pied de Port had iets makkelijker geweest, maar ja, moeilijk gaat ook... Hopelijk zit het weer wat mee en is het niet té warm ;-)
amai marc, wat een zware tocht, we hebben een grote bewondering voor je doorzettingsvermogen ....
BeantwoordenVerwijderenwij duimen alvast voor zonniger weer !
groetjes
Stanny en Chris Bardyn